မိုးပေါက်တွေက ဖြေညင်းစွာ မြေပြင်ပေါ် သို့ သက်ဆင်းလို့နေ၏။ အနက်ရောင် ဝတ်ထားသည့်လူတစ်စု အချို့က လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့ပစ်ထားပြီး ဂါ၀ရ ပြုနေသည့်ပုံ ၊ အချို့က ပန်းခြင်းလေးတွေကို ကိုင်ထား နှင့် အချို့တွေကတော့ ငြိမ်သက်စွာနှင့် ၆ ပေ ၂ ပေ ခေါင်းတလား အဖြူရောင်ကြီးကို မမှိတ်မသုန် ကြည်နေ့လေ၏။ ဒါက မြင်နေကျ ဇာပန ပွဲတစ်ခု၏ မြင်ကွင်းပင်လေ။ ခေါင်းတလား၏ ခြေရင်းတွင် အနက်ရောင်ဂါဝန်၊ ဗျတ်ထူထူဇာဦးထုတ်ကိုဆောင်းထားပြီး ရေသဘင်မျက်မှန် အမည်းကို စတိုင်ကျကျတပ်ထားသည့် တပ်ရင်းမှုး စုစုပင်။ သူမ၏ လက်ထဲမှာလည်း စာရွက်တစ်ရွက်ကိုင်ထားပြီး ၎င်း စာရွက်ကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေလေ၏။
'ကိုယ်ပိုင်အမှတ် ၁၀၇/၂၄ . ရဲဘော် 'ကိုကို၁၀၇'.. သင်သည် ရဲဝံ့စွာ ၊ သတ္တိရှိစွာဖြင့် ပေးထားသော တာဝန်များကို ကျေပွန်စွာထမ်းဆောင်ခဲ့ပါသည်။ သို့သော် ယခုချိန်မှ စ၍သင်သည် ကျွန်မတို့ ချစ်တပ်စုဆောင်းရေး နှင့် လားလားမျှ မသက်ဆိုင်တော့ပေ .. တာဝန်များကို အပ်နှင်းပြီး .. သင်သွားလိုရာ သို့ လွတ်လွတ် လပ်လပ်သွားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်' ။ စုလေးထံမှ စကားသံဝဲဝဲဖြင့် တည်ကြည်ပြီး အေးချမ်းစွာထွက်ပေါ်လာသည့် ပြန်တမ်း ဟုခေါ်တွင်ရမည့် ကျွန်တော်နှင့်သူမ ကို အဝေးကို ဆွဲထုတ်သွားသည့် ရင်ကွဲပြန်တမ်းပေါ့။
အချစ် က ပီကေ လိုပဲ
တစ်ယောက်က ဝါးလိုက်
အချိုကုန်ရင်
ထွေးထုတ်လိုက် နဲ့
တယုတယ ငုံထား
မျိုချ မယ့်သူရှိပါ့မလား။
ကျွန်တော်သည် စုလေးအတွက် ပီကေလေး တစ်ခုပါပဲ ။ သို့ပေမယ့် အချိုဓါတ် ကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည့် ခပ်နွမ်းနွမ်း date out နေသည့် ပီကေ တစ်ခုဆိုပိုမှန်မည်လေ။ ဒါကြောင့်ပင် သူမ နှုတ်ခမ်းလေးနှင့် ထိမိယုံမျှဖြင့် ခပ်လှမ်းလှမ်းက အမှိုက်ပုံးထဲသို့ စွန့်ပစ်ခံရသည့် ပီကေလေးတစ်ခုပေါ့။ သို့ပေမယ့် တယုတယ နှင့် ကျွန်တော့်ရင်ကို ဖွင့်ဖောက်ကြည့်နေသည့် အခိုက်အတန့် နှင့် နှုတ်ခမ်းလေးထိကြည့်ယုံမျှ အနမ်းတစ်ပွင့်တို့သည် စွန့်ပစ်ခြင်းခံရပေမယ့် သူမ၏ ခဏသာ မြတ်နိုးခြင်းကို ရလိုက်သည့် အလွမ်း တခုပေါ့လေ။
ဒါတွေက .. မိုးတွင်းမှာမက်သည့် ခပ်ညစ်ညစ်အိမ်မက်ဆိုး တခုသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ....
တစ်ချိန်ကကျွန်တော်
No comments:
Post a Comment