ကိုယ့်ဇာတ်ကောင်ကို ကိုပြန်ချစ်မိတဲ့ စာရေးဆရာတစ်ယောက် ရဲ့ အသည်းကွဲခန်းက .. ဇာတ်လမ်းကို မိမိအလိုကျ အဆုံးမသတ် နိုင်ခြင်းပဲ။ ကျွန်တော်က နှလုံးသားကြီးတစ်ခုလုံးရင်းနှီး ပေးဆပ်ပြီးချစ်တယ် .. သူမ ကတော့ ဖောင်တိန်လေးတစ်ချောင်းပြန်ပေးသလိုမျိုး။ ဒါကို ဝေဒနာတစ်ဝက် မျှော်လင့်ချက်တစ်ဝက် လို့ခေါင်းစဉ်တပ်ရင် ဇာတ်လမ်းတွေက အဆုံးသတ် တိုင်းမှာ ကြေကွဲစရာတွေကြီးပဲပေါ့။
ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို သူမကို အားလုံး ပေးပြီးမှတော့ ... ဘာများ ချစ်စရာကောင်းတဲ့အခိုက်အတန့်တွေကျန်ခဲ့ဦးမှာလည်း။ ကြေကွဲဖွယ် ဇာတ်သိမ်းတစ်ခုကို ဖတ်လိုက်ရတဲ့ ခင်ဗျာတို့တွေက လွမ်းတသသ နဲ့ ငိုရမည်ဆိုလျှင် ဖန်တီးသူ စာရေးဆရာ ကျွန်တော်သည် ဘယ်လောက်တောင် ခံစားကြေကွဲနေမလည်းဗျာ။
ကျွန်တော် သည် သူမ ကို ခြွင်းချက်မရှိ လှလှပပလေး လွမ်းနေပါရစေ၊ ချစ်နေပါရစေ။ ခင်ဗျာတို့ နားမလည်နိုင်သည့် Being Unconditional Love ဆိုသည့် အသုံးအနှုန်းက ကျွန်တော့်အတွက် ခင်ဗျာတို့ မသိတဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ပေါ့။ Meng Ran ၏ Shi Ni သီချင်းထဲက စာသားအချို့လို့ သူမက ကျွန်တော့်အတွက် တောင်တွေ မြစ်တွေ စမ်းချောင်းလေးတွေ နဲ့ မိုးတွေ ဖန်တီးပေးခဲ့သလို ရွံတွေထဲက ကျွန်တော့်ကိုပါ ပြန်ရှာပေးခဲ့ခြင်းပါ။ ကျွန်တော်က ကဗျာဆရာ တစ်ယောက်ပါ .. ကဗျာတွေရေးရင် တိတ်တိတ်လေးပဲ လူမသိသူမသိ ပျောက်သွားချင်တယ် .. ။
တစ်ချိန်ကကျွန်တော်
No comments:
Post a Comment