~ အကြင်နာ အနမ်းခါးခါး ~

ခရေ ပင်တွေ ပတ်လည် ဝိုင်းနေတဲ့ ခရေ ပင်လမ်းထဲမှာ ဖြေးညင်းလေးတွဲ စွားလျှောက်လာတဲ့ လူနှစ်ယောက် … တစ်ယောက်က မိန်းကလေး တစ်ယောက်က ယောကျ်ားလေး .. ။ နှစ်ယောက်လုံး ရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ အဓိပ္ပာယ် ရှိပြီး လက်ရှိဆန္ဒတွေ ပြည့် စုံ နေတဲ့ မျက်ဝန်း နက်နက်လေးတွေကိုယ်စစီနဲ့ ညနေခင်းလေး ဟာ အလိုလို အထီးကျန်မဆန်ပဲ လှပနေသည် ။

မိန်းကလေး ။ နင်ငါ့ကို တကယ်ချစ်လားဟင် ။

ကောင်လေး ။ သိပ်ချစ်တာပေါ့ကွာ။

အရာရာဟာဆွတ်ပြန့် ကြည်နူးစွာ အပြည့်နှင့် လေတိုးသံ အစ ဖုန်မှုန့်လေးတွေ လေထဲ လွှင့်နေသည့် အဆုံး သိပ်ကို ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှပနေသည်။ 

မိန်းကလေး ။ ကောင်လေးရယ် ဒီစကားတွေဟာ နင့်ဆီက အကြားချင်ဆုံး စကားတွေပေါ့ ။ ငါသိပ်ပျော်တယ်သိလား ။

ကောင်လေး ။ ငါတော့ ဒီစကားတွေ ကို နင့်ဆီ ကမကြားချင်ဘူးကွာ ။

ကောင်မလေး ။ ဟမ် ! ဘာကြောင့်လည်း .. ။ ဘာကြောင့်လည်းဟင် ။

ကောင်လေး ။ ဘာကြောင့်လည်းဆိုရင် …………………

ကောင်မလေး ။ ငါကတော့ တကယ်ပဲ နင့်ဆီ ကဒီစကား အမြဲကြားချင်ခဲ့တာပါဟာ ။

ကောင်လေး ။ ငါကတော့ မကြားချင်ဘူးဟာ … ။ ကောင်မလေး မျက်နှာမှာ မျက်ရည် ကြည်တွေ ဥလာသည် ။ နောက်ပါးပြင်ထက်မှာ မျက်ရည်သောက်မြစ်ဘက်မှ မြစ်ဖျားခံ ပြီး စီးဆင်းလာသည့် ဆွေးခြင်း မျက်ရည်တွေနယ် ။

ကောင်မလေ ။ နင်ငါ့ကိုတကယ် မချစ်ဘူးပေါ့နော် ။ လွမ်းဆွတ်ငိုရှိုက်သံ နှင့် အတူ နှလုံးသားဆီ မှ တဆတ်ဆတ်နာကျင် တုန်ခိုက်သံ သည် တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ခရေ ပင်လမ်းတစ်လျှောက် အကာအကွယ်မဲ့ စွာ ပျံလွင့်ကုန်သည် ။ နောက်တိတ်ဆိတ်စွာ လေညင်းတိုးသံ နှင့်အတူ ဝိဉာဏ် ကင်းမဲ့နေသည့်အလား တစ်လှမ်းချင်းတစ်လှမ်း ချင်းနဲ့ ကောင်မလေး အိမ်နားသို့ ရောက်လာသည် ။

ကောင်မလေး ။ ဘာကြောင့်လည်း ။ ဘာကြောင့်လည်းဟင် သိခွင့်မရှိဘူးလားကွာ။

ကောင်လေး ။ နင်တစ်ကယ်ကို ပဲ သိချင်တာလားကွာ ။

ကောင်မလေး ။ အေးပေါ့ ။ နင်မချစ်ဘူးဆိုရင် ဘာကြောင့်လည်းဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်တော့ သိချင်တာပေါ့ဟာ ။

ကောင်လေး ။ သူကောင်မလေး ကိုပွေ့ဖက်လိုက်သည် ။ နောက်အနမ်းချို ခါးလေး တစ်ချက် သူမ၏ နှာတံ ကြားလေးထဲသို့ ဝင်ခွေ့လိုက်သည် ။ နောက် သူမနားနားသို့ ကပ်ပြီး ။ ဘာကြောင့်လည်း ဆိုရင် နင့်ဆီက စကားလုံး သုံးလုံးလောက် တည်းနဲ့ငါ့အတွက် မလုံလောက်လို့ပေါ့ဟာ ။

ခရေပင်လမ်းတစ်လျှောက် ခရေပန်း များ ဝေဖြာပွင့်လန်းကုန်ကြလေပြီ ။ သိပ်ချစ်တယ် ဆိုတဲ့ ပင်စည်ကြီး ကို ခိုင်မြဲအောင် ကုပ်တွယ်ပေးထားတဲ့ အမြစ်က ပြုံးပြီး ကြည့်နေသလို ပင်ဖျားမှ အကြင်နာ ပန်းတွေသည် ပွင့်လန်းလို့ ဝေဆာနေပေသည် ။

တစ်ချိန်ကကျွန်တော်

~ ထွက်ပေါက် ~

“အမေသားအိမ်ထောင်ပြုတော့မယ် ... ”

ရုတ်တရတ်အမေ ကြောင်သွားသည် ။

“ဘာ ... ပြောတယ် သား .. ”

“ ဟုတ်တယ် အမေ သားအိမ်ထောင်ပြုတော့မယ် ” 

“ ဘာ ” ..... 

အမေသည် ကျွန်တော့်အား အဓိပ္ပယ်များစွာ ပါသော အကြည့်ဖြင့် စူးစူးရဲရဲကြီး ကြည့်ပြီး မျက်ရည်များဝိုင်းလာသည် ။ သူမ ဒီကိစ္စကို နားမလည်နိုင်သည်လား ဒါမှမဟုတ် သူအားကိုးမျှော်လင့်ထားသည့် သားဆီမှ ဒီစကားကြားရ၍ လား မသိ ။ တွေတွေ ကြီးစိုက်ကြည့်နေသည် ။ သူမ၏ အကြည့်တွင် အဓိပ္ပယ်မျိုးစုံ ပါဝင်၍ နာကြည်းသည့်အကြည့်များလည်း ပါသလိုထင်ရသည် ။ စကားတစ်လုံးမှမပြောပါ .. တွေတွေကြီးသာ စိုက်ကြည့်နေသည် ။ အမေ့ဆီမှ မျက်ရည်စများ ပါးပြင်မှ ဖြေးဖြေးချင်းလိမ့် ဆင်းလာသည် ။ သူမအကြည့်တွေ က ကျွန်တော်ဆီက မခွာသေး ။ ကျွန်တော် အမေ့ရဲ့ အကြည့်တွေမခံ နိုင်ပါ ။ အမေ့ ထံမှ အကြည့်သည် ကျွန်တော့် အမေကို ကတိစကားထားခဲ့ ဖူးသည်များကို ပြန်သတိရစေသလို ။ အမေ နဲ့ ပြောခဲ့သော စကားအသံများ နားထဲပြန်ကြား ယောင်နေမိသည် ။ 

"အမေ သားကိုတစ်ခုခုပြောလိုက် ပါ .. ဒီလိုကြီးစိုက်ကြည့်မနေပါနဲ့ ။ အမေ တစ်ခုခုပြောလိုက်ပါ"  ကျွန်တော်စိတ်ထဲတွင် အမေ့ဆီ မှ ဆူသံ ဆဲသံ ဖြစ်ဖြစ် ကြားချင်နေမိသည် ။ ဒါပေမယ့် .. အမေ က စကားတစ်လုံးမှ ပြန်မပြော ပါ ကျွန်တော့် ကို တွေတွေ ကြီးစိုက်ကြည့်နေတုန်း ..... မျက်ရည်စများ ဟာလည်း ပါးပြင်ပေါ်မှ တစ်စက်ပြီး တစ်စက် ခုန်ဆင်းလာသည် ။ ကျွန်တော့်ရင်တွေ မခံနိုင်တော့ပါ ။

 မေတ္တာလွန်ဆွဲ ပွဲ တွင် ကျွန်တော့် ချစ်သူ၏ချစ်ခြင်းက အမေ့ ရဲ့ မေတ္တာတွေ အပေါ် ကျော်လွှားနိုင်ခြင်းမရှိသေးလို့လားမသိ ။ ကျွန်တော် ဒီမေတ္တာနှစ်ခု ကြားတွင် ဗျာပါထွေနေရပြီ .. ။ ကျွန်တော် အမေ့ပေါ်ကို ဇွတ်လည်း အ နိုင်မယူလိုပါ ။

အမေ သည် လင်ယောကျ်ား၏ ချစ်ခင်ခြင်းကို မခံရသည့် သူ ။ အမေ၏ အချစ်တွေသည် ကျွန်တော် တို့ပေါ်တွင် လုံးဝမြုပ်နှံထားသည် ။ ကျွန်တော်ဘာလုပ်ရမည်လည်း ။ ထို့နောက် ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်သည် ။ ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အတူ ကျွန်တော် မျက်ဝန်းထဲမှ လည်း မျက်ရည်ကြည်များ ဖြင့်ပြည့်နှက် လာသည် ။ ကျွန်တော် အမေ့ မျက်နှာကို မရဲတရဲဖြင့် ကြည့်လိုက်သည် ။ အမေကျွန်တော် ကို မမှိတ်မသုန်စိုက်ကြည့်နေတုန်း ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါးပြင်ပေါ်မှလည်း မျက်ရည်မိုးများ ပါးပြင်နှစ်ဘက်ပေါ်သို့ ကျစင်းသွားသည် ။

“ သားနားလည်ပါပြီ .. အမေ ” ... ဒီစကား တစ်ခုပြောပြီး ကျွန်တော်အမေ့ဆီမှ ပြေးထွက်ခဲ့သည် ။  

ကျွန်တော့်၏ ခြေလှမ်းများသည် ချစ်သူဆီလား (သို့) အမေ့ဆီကို လား (သို့) နောက်မေတ္တာအရိပ်တွေနှင့် ဝေးရာဆီကိုလား .. 

ခြေလှမ်းများ ယိုင်နဲ့စွာဖြင့် ..............  သို့ ဦးတည်လျက်....... ။

#တစ်ချိန်ကကျွန်တော်