** ဂီတ ထဲက ကဗျာ **

 ယောကျ်ားရင့်မာကြီးတဲ့ ဗျာ .. 

ဘယ်တောအခါမှ မည်သည့်အကြောင်းနှင့်မျှ မရှုံးနိမ့်စေရ

ငါ .. ဒီလို စကားဆိုခဲ့တယ် ။ 

ခံတပ်ကို မိုးထိနံရံတွေ မိုင်ထောင်ချီ တည်ဆောက် 

ကွန်ချာတွေ အထပ်ထပ် ကာထားသော်လည်း

ကျွန်တော်ရဲ့ .. နှလုံးသား 

ကျရှုံး ခဲ့ပါပြီ 

ကျဆုံး ခဲ့ပါပြီ 

ကျွန်တော့်ဆီကို အပြုံးလေးတစ်ပွင့်နဲ့ 

သူမ .. ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ပါပြီ။ 

ဘာတွေ ပျောက်နေလို့ ဘာတွေ ရှာနေမှန်း မသိခဲ့ပါဘူး 

သူမ ရဲ့ ရယ်မောသံက မှောင်နေတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စိတ္တဇညတွေကို ဆိတ်သုန်းသွာစေခဲ့တယ်

ကောင်မလေးရေ .. မင်းက ဘယ်တော့မှ အစားထိုးလို့မရတဲ့ တစ်ပုဒ်တည်းသော ကဗျာဖြစ်တယ်။ 

ကောင်မလေးရေ .. မင်းက ကို့ စိတ်ဝိဉာဏ်ကို ပြန်ရှာပေးခဲ့တယ်။ 

ကောင်မလေးရေ .. ဒီဘ၀မှာ ထိတွေ့ ခံစားနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတဲ့ 

ရင်ခုန်ခြင်းတွေ .. 

စိတ်လှုပ်ရှား ခြင်းတွေ ..

ချစ်စိတ်တွေ .. 

တစ်နေ့ထက် တစ်နေ့  ဒီရေလိုတိုးလို့သာ လာခဲ့ပေါ့။ 

ဒီမျက်နှာလေးကို မြင်တိုင်း .. ကို့အနာဂတ်ကို ပြန်ရှာတွေ့ခဲ့ရပေါ့။ 

 

အခု ...

ကို .. အချစ်ကို ယုံကြည်ခဲ့ပါပြီ .. ချစ်ဖူးသွားပါပြီ 

မင်းက .. ကို့ဆီကို ကံတရား ကောင်းတွေ .. ကောင်းမွန်ပြီးအရသာရှိတဲ့ ဘ၀ကို ယူလာပေးတယ်

မင်းက .. ကို့ဘ၀ရဲ့ အလင်းရောင်ခြည် .. ကို့ဘ၀ရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပါပဲ။ 

ဒီမျက်နှာလေးကို တွေ့လိုက်ရတဲ့ အချိန် 

ဒီအသံလေးကို ကြားလိုက်ရတဲ့ အချိန် 

ဘ၀အသစ်တစ်ဖန် ပြစခဲ့ပေါ့ ။ 

ကောင်မလေးရေ . . . မင်းက ငယ်ရွယ်လွတ်လပ်ပြီး  ခောတ်မှီတဲ့ သဘောထားရှိသူ

မင်း သီဆိုလိုက်တဲ့ မယ်လိုဒီ တေးသွားလေးတွေဆီက ထွက်လာတဲ့ Note တစ်ခုတိုင်းက .. ကို ပဲဖြစ်တယ် 

ကိုရဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာ .. ထရောမာတွေက .. မင်း ယူလာတဲ့ ချစ်မီးအိမ်နဲ့အတူ အားလုံးလွှင့်မျော ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါပြီ။ 

ကောင်မလေးရေ .. ကိုက ကြယ်တစ်လုံးဆို မင်းရှိမှ တောက်ပနိုင်တဲ့ ကြယ်တစ်လုံးပါ 

တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ..  မည်သူ့ဆီကမှ .. မင်း ဂရုစိုက်သလိုမျိုး မရခဲ့ဖူးပါဘူး

ကိုက မပြည့်စုံတဲ့ puzzle လေးတစ်ခုပါပဲ .. 

သို့ပေမယ့် .. 

အဲ့ဒီ မပြည့်စုံခြင်းတွေကို .. မင်း အချစ်တွေနဲ့ ပြည့်စုံစေခဲ့ပေါ့။ 

ကောင်မလေးရေ .. ငါ့ရဲ့ ဗလာဟင်းလင်း ကောင်းကင်ပြင်ကို အရောင်တွေ ခြယ်သပေးခဲ့ပေါ့

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး . .  အပြာရောင်ချယ်သ .. 

ငါတို့ နှစ်ယောက် အပြာရောင်ချစ်နေ့ .. အပြာရောင်ချစ်ညတွေ နေ့နေ့ညည ရောင်စုံခြယ်ကြမယ်

တိမ်တွေကို အဖြူရောင် ခြယ် .. သစ္စာရှိခြင်းကို ပြတယ် 

ကာလာစုံ သက်တန့်လေးကို ဖန်ဆင်း .. ကာလာစုံခြယ်မှုန်ထားတဲ့ ချစ်ခြင်းတွေထဲမှာ ငါတို့တွေ ဝတ်မှုန်ကူးကြပေါ့

နောက်ဆုံး .. ငါ့မက်ခဲ့ဖူးတဲ့ အိမ်မက်လေးတွေ မင်းနဲ့ အတူ အသက်ဝင်လာခဲ့ပါပြီ။

နှလုံးသားခြင်းအပြိုင် .. ချစ်ခြင်းတွေ မွေးဖွားကြပြီ 

မွေးဖွားတဲ့အချစ်တွေကို ငါတို့မျှဝေခံစားကြပေါ့

တကယ်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ် .. ကောင်မလေးရေ .. 

မင်းက .. ကို့ကို ကမ္ဘာ့ကံအကောင်းဆုံး လူသားအဖြစ် အသွင်ပြောင်းပေးနိုင်ခဲ့ပြီ။ 

ကျွန်တော် + ဂရေ့စ်

မှတ်ချက် ။  ဂရေ့စ်၏ သိချင်းစာသားကို ပြန်လည် ကဗျာရေးဖွဲ့ထားခြင်းဖြစ်ပါသည် ။

** နှာဘူးကောင် **

သတိပေးတားမြစ်ချက် ရှိသည် 

၁၈ နှစ်ကျော်မှ ဒီကဗျာကိုဖတ်ပါ။ 

ဒီကဗျာက ခင်ဗျာတို့ ထင်သလို အညှီအဟောက်တွေတော့မပါ 

သူမ ရဲ့ အသံချိုချို လေးတွေသာ ပါသည်။ 

ဒီကဗျာမှာ တောင်တန်းတွေ အကြောင်းပါတယ် 

ရွှေတြိဂံ နယ်မြေ အကြောင်းပါတယ် 

အမေဇုန် တောကြီး အကြောင်းပါတယ်

ချောကလတ်ရောင် တောင်ကုန်းတွေနဲ့  

ဥဩ သံလေးလို ချိုသာတဲ့ သူမ ရဲ့ အသံလေးတွေလည်းပါတယ်လေ။ 

သူမရဲ့ ပိန်သွယ်သွယ် ခြေတံ လက်တံ တပ်ဆင်ထားပုံဟာ 

ဇူးရစ် ၊ ဂျနီဗာက တောင်တန်းတွေလိုပဲ အချိုးဆစ် အကွေ့အကောက်တွေက

အရမ်းကို ရင်သပ်ရှုမော ဖြစ်ရသည်။  

အဆွေတို့ သိမည်လို့တော့ မထင် ...

ရွှေတြိဂံနယ်မြေ မှာ အမေဇုန်တော ပေါက်ရောက်ခြင်းကိုက 

သိပ်ကို လှပတဲ့ ကဗျာ တစ်ပုဒ်ကို ဖြစ်စေတယ် .. 

အရမ်းအဖိုးတန်တဲ့ မိုင်းတွင်းတွေ 

အဖြူရောင် ရေခဲမြစ်ကြီးတွေ 

သွေးနွေးသတ္တဝါတွေ သိပ်ပျော်ကြမယ့် တောနက်နက်ကြီးတွေ 

ထူးခြားတဲ့ ရနံတွေ ပွင့်လန်းနေတဲ့ ချစ်ပန်းကြီးတွေက လှိုင်လှိုင်ပွင့်နေကြပေါ့။ 

စီဘူးမြို့က ဘိုဟို တောင်ကုန်းကြီးတွေကို မြင်တဲ့အခါ 

သူမ ရဲ့ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ်ကို မြင်ယောင် သတိရစေတယ် 

ဥဩသံလေးတွေ နဲ့ တီတီတာတာ ငှက်ကလေးတွေ အော်မြည်တိုင်း .. အော်မြည်တိုင်း 

သူမ ရဲ့ အသံ ချိုချိုလေးကို ပြန်အမှတ်ရစေခဲ့ပေါ့။ 

'ရှင် .. ဘာလို့ နှာဘူးထတာလည်း' တဲ့ .. 

သူမ ရဲ့ မေးခွန်းက ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ဆိတ်စေခဲ့တယ် 

ကျွန်တော့်ကို ပြုံးစေခဲ့တယ် ။ 

သူမက .. မျက်စောင်းလေးထိုး 

အသံချိုအေးအေးလေးနဲ့ 'နှာဘူး ကောင်' တဲ့လေ။ 

ဒီအသံလေးမှာ ကျွန်တော် တွယ်ငြိမိပေါ့ .. 

ဒီအသံလေးမှာ ကျွန်တော် ကျရှုံးပေါ့ .. 

ဒီအသံလေးမှာ ကျွန်တော့် အရိုင်းစိတ်တို့ နိုးကြားထကြွပေါ့။ 

ဒီအသံလေးက ကျွန်တော့်ကို အရိပ်တစ္စေလို လိုက်လံ ခြောက်လှန့်ပေ့ါ။ 

အိပ်ယာနိုးတိုင်း ..မျက်လုံးနှစ်လုံးဖွင့်တာနဲ့ ဒီအသံ 

'နှာဘူး ကောင်'.. 

အိမ်သာတက် .. ရေချိုး နားထဲကြားမိတာ ဒီအသံ 

'နှာဘူး ကောင်' ... 

မနက်စာစား .. ခေါင်းထဲ ရောက်လာတာ ဒီ အသံ 

'နှာဘူး ကောင်'... 

ရုံးသွား .. ရုံးပြန် ကျွန်တော့် အာရုံထဲရောက်လာတာ ဒီ အသံ 

'နှာဘူး ကောင်'... 

မျက်လုံးနှစ်လုံးပိတ် .. အိမ်မက်ထဲထိတောင် ရောက်လာတတ်တာလည်း ဒီအသံ 

'နှာဘူး ကောင်' ...

'နှာဘူး ကောင်'.. 'နှာဘူး ကောင်' .. 'နှာဘူး ကောင်'

ဒီအသံတွေသည် 

ကျွန်တော် အာရုံ .. 

ကျွန်တော့် အတွေးထဲ .. နှလုံးသားထဲ သံမှို၇ိုက်သလို စွဲထင်ရင်း 

ကျွန်တော်က သူမ ပြောတဲ့ 'နှာဘူး ကောင်'ပဲ ဖြစ်လို့နေတော့သည်။

တစ်ချိန်ကကျွန်တော်