Sunday, September 8, 2024

~ ကျွန်တော်၏ ရယ်မောခြင်းများ ~





 တစ်ခါတလေ ဘ၀ က ရယ်စရာကောင်းတယ်ဗျ..... 


သွေးသွားလှူတဲ့အခါ လှူချင်တဲ့ ဆန္ဒအပြည့်နဲ့ လှူခဲ့သည်ပေါ့။ သို့ပေမယ့် သွေးလူနာရှင်က အိမ်အပြန် လမ်းစရိတ်လေး ၁ သောင်းလောက်အိတ်ကပ်ထဲပြန်ထည့်ပေးတဲ့အခါ။ ၂ ခါမငြင်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အိမ်အပြန်လမ်းက စို့နင့်စွာနဲ့ 'ငါ သွေးရောင်းစားခဲ့တာလား' ဆိုတဲ့ စိတ်တွေ မဝင်ဖို့ တိုက်ထုတ်ရတဲ့ စိတ်က ကြေကွဲစေတယ်။ 


Bus ကားစိးတဲ့ အချိန် ငွေ ၂၀၀ လိုသည့်အခါ ။ '၂၀၀ လိုတယ်ဗျ ' လို့ ယာဉ်မောင်း မျက်နှာကို မကြည့်ပဲ ရှက်စိတ်ကြောင့် ကား နောက်ဆုံးခုံအထိ ပြေးပြီး ခံစားချက်မရှိ အာရုံမရှိ ကားမှန်ပြတင်းပေါက်ကို အကြာကြီး ငေးမိ ခြင်းကလည်း ကြေကွဲစေတာပဲလေ။


မုန့်ဟင်းခါးစားသည့် အခါ ။ အကြော်မပါ အလွတ်တစ်ပွဲက ငွေ  ၁၀၀၀ ကျပ်လေ။ ကျွန်တော် စားပြီးသည့် အခါ လက်ကျန် ၁၀၀၀ ကျပ်ကို ထုတ်ပေးတဲ့အခါ .. 'အလွတ်တပွဲ ၁၃၀၀ ဖြစ်သွားပြီ အကို' ။ ကျွန်တော်အံဩကြီးစွာဖြင့် 'စျေးတက်သွားတာလား .. ဗျ' လို့လှမ်းမေးရင် စျေးသည်ဆီက အဖြေကိုမကြားချင်ခဲ့ပါ။ 'ဟုတ်တယ်အကို .. တစ်ပတ်လောက်ရှိပြီ' ။ ရှက်ရှက် နှင့် 'မသိလိုက်ဘူးဗျာ .. နောက်မှ ၃၀၀ ယူပါ' ဆိုပြီး ရှက်ရှက်နဲ့ ခေါင်းငုံပြီး ပိုက်ဆံပေးခဲ့ရသည့် အဖြစ်က စိတ်ကို ကြေကွဲစေတယ်။ 


Kpay ထုတ်တဲ့အခါ ။ 'အကို Kpay ထဲက ၂၀၀၀ ကျပ် လောက်ထုတ်ချင်လို့ပါ' ။ ကျွန်တော့်ကို ဆိုင်ရှင်မှ အံ့ဩစွာ ခေါင်းအစ ခြေအဆုံးကြည့်လျက် 'ငွေထုတ်တာ အနည်းဆုံး ၅၀၀၀ ကျပ်မှ ထုတ်ပေးတာအကို'  ။ 'ဟုတ်ကဲ့' ဆိုပြီး ရှက်ရှက် နဲ့ ကျမ်းမာရေး အရ လမ်းလျှောက်ပြီး ရုံးကို သွားရသည့်အဖြစ်က  စိတ်ကို ကြေကွဲစေတယ်။ 


ရေသန့်ဖိုး ပိုက်ဆံမရှိတဲ့အခါ ။ ဘုံဘိုင်ရေက ရေငံကို မီးသွေးနဲ့ အနည်ထိုင်အောင် ၁ ညလုံးသိပ် ။ မနက်ကျ ပြန်ကျိုပြီး သောက်ရေအတွက် ဝမ်းနည်းရတဲ့အဖြစ်က စိတ်ကို ကြေကွဲစေတယ်။ 


မီတာခ မပေးနိုင်ခဲ့လို့ မီဖြတ်ခံရပြီး .. ၁ လလုံး အမှောင်ထဲမှာနေ ။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို နေ့တိုင်း တောင်းတောင်းပန်ပန်နဲ့ Power Bank နဲ့ ဖုန်း အားသွင်းခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်ကလည်း စိတ်ကို ကြေကွဲစေတယ်။ 


ချွေတာရေး ခေါင်းစဉ်နဲ့ .. ဆန် (၁) ပြည်ကို ၁လစားခဲ့ပြီး Protein အတွက် ဆန်ပိုးကောင်တွေပါ ရောပြီး ချက်စားခဲ့တဲ့ အဖြစ်က စိတ်ကို ကြေကွဲစေတယ်။ 


'မင်း .. အသက် (၄၀) နားကပ်နေပြီ .. သောက်အလုပ် သေချာမလုပ်ဘူးလား' ဆိုသည့် စကားသံတွေက ကျွန်တော့်စိတ်ကို ကြေမွစေတယ်။ ဆက်ပြောရရင် ကျွန်တော့်စိတ်ကို ကြေမွ ထိခိုက်စေတာတွေက အများကြီးပါ ။ 


အဓိက ခုလို ခဏခဏကြေကွဲနေရသည့် အကြောင်းအရင်းက 'သန့်သန့်ပြန့်ပြန့် ခန့်ခန့်ကြီးက .. ရုပ်နဲ့ အပြုအမူနဲ့မလိုက် .. မွဲနေတာ ဟယ်' ဆိုပြီး ဂရုဏာသပ်တဲ့ အကြည့်တွေက ကျွန်တော့်စိတ်ကို ပိုကြေကွဲထိခိုက်စေပြီး ငိုချင်တာပဲ သိတော့တယ်ဗျာ ။ 



တစ်ချိန်ကကျွန်တော်

No comments: