~ နေရီငြိမ်း ~

 နေရီငြိမ်းရေ .. 

မနေ့ကမှ သိလိုက်ရတယ် 

ကျွန်တော်က မနက်ခင်းမှာလင်း တဲ့နေ 

နေရီက ညနေခင်းမှာ ငြိမ်းတဲ့ နေ.. ။ 

အိမ်ရှေ့ခေါင်းမိုးထက်စီက မိုးပေါက်သံတွေကြားတယ် 

ခန်းစီးစ အဖွင့်မှာ ခိုလေးတွေ ပျံတက်သွား 

ငြိမ်းကပြောတယ် .. 

သူမ အတွက် ခန်းစီး အမြဲပိတ်ထားပေး တဲ့ .. ။ 

တခါတလေတော့လည်း မျှော်ရခြင်းက 

အပ်တဖျားစာမျှ။ 

စစ်တောင်းမြစ်ရယ် .. သံလွင်မြစ်ရယ် 

တောင်တွေကလည်း အထပ်ထပ်ကာထားပေါ့ .. 

ချောင်းလေးခြားယုံ နဲ့ သောက်ပို လုပ်တဲ့ ကိန္နရီ မောင်နှံ

ကျွန်တော် .. လက်ခလယ် ထောင်ပြခဲ့တယ်လေ။ 

အယူသီးတဲ့ ဘာသာရေး ဂျင်းတွေမှာ 

ငြိမ်းနဲ့ ကျွန်တော် .. ပြုံးမိပေါ့ 

သိပ္ပံခေတ်မှာ အယူလွဲခြင်းဝါဒကို 

ကျွန်တာ် နှင့် ငြိမ်း .. အတူရေစက်ချခဲ့တယ်။ 

နေရီငြိမ်းရေ ... 

ရန်ကုန်မြို့ရဲ့ .. ဓါတ်ကြိုးတွေမှာ 

ခိုလေးတွေ အုပ်လိုက် .. ဓါတ်စီးနေကျတယ် 

ကျွန်မက .. အမ ကြိုးမှာ နေတယ်တဲ့ 

ဒါဆို .. 

ကျွန်တော်က .. အဖို ကြိုးမှာ နေတဲ့ ငှက်။ 

တစ်ကိုင်းထဲနားတဲ့ ငှက်က အတူကြည်နူးရတယ် .. 

ကျွန်တော်နဲ့ ငြိမ်း .. လက်ချင်းထိယုံမျှဖြင့် 

ရန်ကုန် တစ်မြို့လုံး မိးတွေပျက်ခဲ့၏။ 

တစ်ကယ်ချစ်ရင် စွပိုတွေ နောက်မှာလည်း 

စိတ်ရင်းတွေရှိပါတယ်။

ငါကလည်း အဲ့စိတ်ရင်းကိုပဲလိုချင်တာ ။ (အငြိမ်း)  

နေရီငြိမ်းရေ .. 

စွပို တစ်ပွဲပေး .. စိတ်ရင်းများများထည့် 

မေတ္တာလည်းမနည်းစေနဲ့ ။ 

အတ္တ နဲ့ မာနတော့ မထည့်နဲ့ .. 

ကျွန်တော်မကြိုက်ဘူး ။ 

 

အစိထုတ် .. အခွံနွှာထားတဲ့ 

ထောပတ်သီး တစ်ပွဲလာချပေးတယ်လေ။ 

နေရီငြိမ်းက .. 

ကျွန်တော် ထမင်းတစ်နပ်ပဲ စားတာ မကြိုက်ဘူး 

ကျွန်‌တော် ရေမချိုးတာလည်း မကြိုက်ဘူး 

ကျွန်တော် မုတ်ဆိတ်မရိတ်တာလည်း မကြိုက်ဘူး 

ကျွန်တော် ဆံပင်ရှည်ထားတာလည်း မကြိုက်ဘူး 

နေရီငြိမ်းရေ .. 

ကျွန်တော် ချစ်တာကော မကြိုက်ဘူး မလား ။

နေရီငြိမ်းက ...

မိုးသစ်တော နဲ့ တူတယ် .. 

သဘာ၀ ပေါက်ပင်တွေကို ချစ်တယ် 

သဘာ၀ နဲ့ နေထိုင်တယ် 

ညိုပြာပြာတောင်တန်းတွေပေါ်မှာ .. စိမ်းလန်းစွာရှင်သန်တယ်။ 

ကျွန်တော်က ခပ်လှမ်းလှမ်းက လွမ်းနေတဲ့ 

ပင်လယ်ပြာ။ 

နေရီငြိမ်းရေ ... နေရီငြိမ်း .. ။ 

တစ်ချိန်ကကျွန်တော်