ဒီအခန်းဒေါင့်လေး က
ကျွန်တော့် အတွက် နိဗ္ဗာန်ပဲလေ
ခပ်ပြုံးပြုံး နာရီ တစ်လုံး နဲ့
ကျွန်တော် အတူတူနေတယ်။
စကားလုံးရေ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့
လူသား တစ်ယောက်ဆိုတော့
သတ်မှတ်ချက်တွေ ကုန်သွားတဲ့အခါ
အရာအားလုံးတိတ်ဆိတ် ပေါ့။
ပျော်ရွင်ခြင်း ဆိုတဲ့ကောင်လည်း
နာရီ အကန့်အသတ်နဲ့ပါပဲ
သို့ပေမယ့်
ပျော်ခွင့်ရတုန်းလေ ကျွန်တော်
ပျော်ခဲ့ပါတယ်။
ခုံစိမ်းစိမ်းလေးရယ် .
နာရီလေးတစ်လုံးရယ် ..
ဖက်ခေါင်းအုံးလေးရယ် ...
ကျွန်တော်ရယ် ....
အရင်လိုပဲ .. ချစ်ချစ်ခင်ခင်ပေါ့။
တစ်ချိန်ကကျွန်တော်
No comments:
Post a Comment