နှစ် ၁၀၀၀ စိတ်ဒဏ်ရာကို ကျောပိုးအိတ်ထဲထည့် ခရီးထွက်ခဲ့သည့် ကျွန်တော်သည် တောင်ပေါ်မြို့လေးဆီသို့ပဲ ပြန်ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည်။ မွေးရပ်မှာ မွေးခဲ့ပြီး မွေးရပ်မှာပဲ ခေါင်းချ ချင်ခဲ့သည်မှာ ကျွန်တော်၏ ဆန္ဒပင်ဖြစ်သည်။ အိမ်ပြန်ခရီးမှာ နှစ် ၁၀၀၀ စိတ်ဒဏ်ရာတွေကို တစ်လွှာခြင်း ချနှင်း၊ 'ငယ်'က တေးသွားတွေသီ ကျွန်တော်က စာသားတွေ ရေးလို့ "ကဗျာဂီတ" တစ်ပုဒ် ဖန်တီးကြမည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်တော်သည် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး သူမသည် သံစဉ်တေးသွား ဖြစ်ကြသည်ဆိုခဲ့သော် .. ။
'ငယ်' ၏ ဂီတ သံစဉ်သည် ကျွန်တော်၏ ကဗျာထဲကို စီဆင်းသွားခြင်းဖြစ်မည်။ 'ငယ်' ၏ ရှသသ အသံသည် ကျွန်တော်၏ ကဗျာစာသားတွေနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ကဗျာဂီတ အဖြစ်မွေးဖွားစေမည်။ ထိုပေါင်းစပ်မှုသည် ချစ်ခြင်းပေါ် အခြေခံပြီး ဆောင်းရာသီမှာ တိတ်တဆိတ်ကျဆင်းနေတဲ့ နှင်းစက်တစ်စက်လို၊ အေးချမ်းငြိမ့်မြူူးစေသည်။ 'ငယ်' နှင့် ကျွန်တော်၏ အနုပညာပေါင်းစပ်မှုဟာ သဘာ၀တရားရဲ့ စစ်မှန်တဲ့အလှတရားကို ဖော်ပြနိုင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်လာမည်လေ။
"ကျွန်တော်သည် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် သံစဉ်တေးသွားတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်" ဆိုတဲ့ အတွေးဟာ လူနှစ်ဦးရဲ့ ဆက်စပ်မှုနဲ့ ခံစားချက်ကို အထူးပြသနေတယ် မဟုတ်လား ။ ကဗျာဟာ ရင်ပွင့်ပန်းတွေ ကိုလှပစွာ ရေးစပ်ထားတဲ့အတိုင်း၊ သံစဉ်တေးသွားက အဲဒီရင်ပွင့်ပန်းတွေကို အလှပဆုံး ပွင့်လန်း စေတဲ့အရာပေါ့။
ကျွန်တော်သည် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်၏။ ကျွန်တော်၏ စကားလုံးများသည် ရင်ထဲမှ ထွက်လာသော နှင်းပွင့်များ ဖြစ်တယ်။
'ငယ်' သည် သံစဉ်တေးသွားတစ်ခုဖြစ်၏။ သူမ၏အသံသည် ရင်ခုန်သံနှင့် ချစ်ခြင်း၏ပုံရိပ်ကို ဖော်ထုတ်ပေးတယ်။
အချစ်သည် ကျွန်တော်နှင့် သူမအကြား ချည်နှောင်ထားသော တေးသွားတစ်ပုဒ်ဖြစ်တယ်။
အချိန်သည် ကျွန်တော်တို့အကြားရှိတေးသွားကို တစ်ခါတစ်လေ Tempo မြှင့်စေ၍၊ တစ်ခါတစ်လေတော့ တိတ်ဆိတ်စေတယ်။
သူမ၏သံစဉ်သည် ကျွန်တော်၏ကဗျာထဲမှာ အမြဲတမ်း ကမ္ဘာတည်သ၍ တည်ရှိနေတယ်။ ဒါ့ကြောင့် "ကျွန်တော်သည် ကဗျာတစ်ပုဒ်ဖြစ်ပြီး သူမသည် သံစဉ်တေးသွားတစ်ခုဖြစ်သည်"
ကဗျာ အမျိုးစား (၇၂) မျိုးရှိပြီး၊ ဂီတ အမျိုးအစား (၄၂) မျိုးရှိသည်တဲ့။ ကျွန်တော် နှင့် ငယ် ၏ ဖန်တီးမှုသည် ၂၁ ရာစုမှာ ထပ်မံထွက်လာမည့် 'ယူနီဗာစ် ကဗျာဂီတ' တစ်ခုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ရမည်။ ချစ်ခြင်းတွေဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် ကဗျာ၊ ချစ်ခြင်းတွေနဲ့ ခြယ်သထားသည့် ဂီတ၊ ရင်ပွင့်ပန်းတွေက တန်ဆာဆင်ပြီး 'ငယ်' က အခမ်းနားဆုံး သီကျူးမည်။ ကဗျာတွေက သံစဉ်တွေကို ချစ်ပြီး ၊ သံစဉ်တွေကလည်း ကဗျာကို ချစ်သည်တဲ့။ ကျွန်တော် နှင့် ငယ် ချစ်မိကြတော့သည်။
တစ်ချိန်ကကျွန်တော်
No comments:
Post a Comment