** နှာဘူးကောင် **

သတိပေးတားမြစ်ချက် ရှိသည် 

၁၈ နှစ်ကျော်မှ ဒီကဗျာကိုဖတ်ပါ။ 

ဒီကဗျာက ခင်ဗျာတို့ ထင်သလို အညှီအဟောက်တွေတော့မပါ 

သူမ ရဲ့ အသံချိုချို လေးတွေသာ ပါသည်။ 

ဒီကဗျာမှာ တောင်တန်းတွေ အကြောင်းပါတယ် 

ရွှေတြိဂံ နယ်မြေ အကြောင်းပါတယ် 

အမေဇုန် တောကြီး အကြောင်းပါတယ်

ချောကလတ်ရောင် တောင်ကုန်းတွေနဲ့  

ဥဩ သံလေးလို ချိုသာတဲ့ သူမ ရဲ့ အသံလေးတွေလည်းပါတယ်လေ။ 

သူမရဲ့ ပိန်သွယ်သွယ် ခြေတံ လက်တံ တပ်ဆင်ထားပုံဟာ 

ဇူးရစ် ၊ ဂျနီဗာက တောင်တန်းတွေလိုပဲ အချိုးဆစ် အကွေ့အကောက်တွေက

အရမ်းကို ရင်သပ်ရှုမော ဖြစ်ရသည်။  

အဆွေတို့ သိမည်လို့တော့ မထင် ...

ရွှေတြိဂံနယ်မြေ မှာ အမေဇုန်တော ပေါက်ရောက်ခြင်းကိုက 

သိပ်ကို လှပတဲ့ ကဗျာ တစ်ပုဒ်ကို ဖြစ်စေတယ် .. 

အရမ်းအဖိုးတန်တဲ့ မိုင်းတွင်းတွေ 

အဖြူရောင် ရေခဲမြစ်ကြီးတွေ 

သွေးနွေးသတ္တဝါတွေ သိပ်ပျော်ကြမယ့် တောနက်နက်ကြီးတွေ 

ထူးခြားတဲ့ ရနံတွေ ပွင့်လန်းနေတဲ့ ချစ်ပန်းကြီးတွေက လှိုင်လှိုင်ပွင့်နေကြပေါ့။ 

စီဘူးမြို့က ဘိုဟို တောင်ကုန်းကြီးတွေကို မြင်တဲ့အခါ 

သူမ ရဲ့ ရှိုက်ဖိုကြီးငယ်ကို မြင်ယောင် သတိရစေတယ် 

ဥဩသံလေးတွေ နဲ့ တီတီတာတာ ငှက်ကလေးတွေ အော်မြည်တိုင်း .. အော်မြည်တိုင်း 

သူမ ရဲ့ အသံ ချိုချိုလေးကို ပြန်အမှတ်ရစေခဲ့ပေါ့။ 

'ရှင် .. ဘာလို့ နှာဘူးထတာလည်း' တဲ့ .. 

သူမ ရဲ့ မေးခွန်းက ကျွန်တော့်ကို နှုတ်ဆိတ်စေခဲ့တယ် 

ကျွန်တော့်ကို ပြုံးစေခဲ့တယ် ။ 

သူမက .. မျက်စောင်းလေးထိုး 

အသံချိုအေးအေးလေးနဲ့ 'နှာဘူး ကောင်' တဲ့လေ။ 

ဒီအသံလေးမှာ ကျွန်တော် တွယ်ငြိမိပေါ့ .. 

ဒီအသံလေးမှာ ကျွန်တော် ကျရှုံးပေါ့ .. 

ဒီအသံလေးမှာ ကျွန်တော့် အရိုင်းစိတ်တို့ နိုးကြားထကြွပေါ့။ 

ဒီအသံလေးက ကျွန်တော့်ကို အရိပ်တစ္စေလို လိုက်လံ ခြောက်လှန့်ပေ့ါ။ 

အိပ်ယာနိုးတိုင်း ..မျက်လုံးနှစ်လုံးဖွင့်တာနဲ့ ဒီအသံ 

'နှာဘူး ကောင်'.. 

အိမ်သာတက် .. ရေချိုး နားထဲကြားမိတာ ဒီအသံ 

'နှာဘူး ကောင်' ... 

မနက်စာစား .. ခေါင်းထဲ ရောက်လာတာ ဒီ အသံ 

'နှာဘူး ကောင်'... 

ရုံးသွား .. ရုံးပြန် ကျွန်တော့် အာရုံထဲရောက်လာတာ ဒီ အသံ 

'နှာဘူး ကောင်'... 

မျက်လုံးနှစ်လုံးပိတ် .. အိမ်မက်ထဲထိတောင် ရောက်လာတတ်တာလည်း ဒီအသံ 

'နှာဘူး ကောင်' ...

'နှာဘူး ကောင်'.. 'နှာဘူး ကောင်' .. 'နှာဘူး ကောင်'

ဒီအသံတွေသည် 

ကျွန်တော် အာရုံ .. 

ကျွန်တော့် အတွေးထဲ .. နှလုံးသားထဲ သံမှို၇ိုက်သလို စွဲထင်ရင်း 

ကျွန်တော်က သူမ ပြောတဲ့ 'နှာဘူး ကောင်'ပဲ ဖြစ်လို့နေတော့သည်။

တစ်ချိန်ကကျွန်တော်